Waterdans of Wata
Waterdans is een dynamische bewegingskunst die uit Watsu is ontstaan. Het is in '87 ontwikkeld door de Zwitserse Arjana Brunschwiler, en Peter Aman Schröter. Wie al vertrouwd is met Watsu dat zich aan het wateroppervlak afspeelt, kan nu ook de 3 dimensionele ruimte onder water gaan exploreren, en, voorzien van een neusklemmetje, zich onder water laten bewegen door zijn "dans"partner. Er wordt gebruik gemaakt van de duikreflex, die elk mens in aanleg bezit. Onder water worden onze stofwisselingsprocessen vertraagd, hartslag en zuurstofbehoefte nemen drastisch af.
Een Waterdans sessie begint met Watsu aan het wateroppervlak, als voorbereiding op het onderwater gedeelte. Als beweging en ademhaling op elkaar zijn afgestemd, en er is een gevoel van vertrouwen ontstaan, beginnen de eerste duikjes onder water. Eerst alleen het gezicht, kort, zijdelings, en dan geleidelijk aan worden de onderwaterfasen steeds langer. Een ervaren waterdanser kan minutenlang onder water blijven. Men wordt onder water geleid als in een dans, met golvende, draaiende, soms slangachtige bewegingen: een uitdaging voor onze lichaamscoördinatie en evenwichtszin. Het daagse bewustzijn van tijd en ruimte verdwijnt, en lang vergeten kinaestetische ervaringen kunnen bovenkomen. Dit wordt achteraf vaak benoemd als droom, helderheid, extase, vliegen, soms als voorgeboortelijke ervaring.
