Blog

Veel mensen die bij mij komen, hebben massage al geprobeerd. Soms jarenlang. Ze vonden het prettig. Even een uur voor zichzelf, iemand die aandacht gaf aan hun lichaam. Maar er was ook iets wat niet helemaal werkte. Ze konden niet écht ontspannen. Ze lagen op de tafel, maar hun hoofd bleef aan. Gedachten over de dag, de lijst met dingen die nog moesten gebeuren, zorgen over werkafspraken. Of de masseur werkte stevig (kneden, duwen, losmaken) en hun lichaam bleef op actief sta

Hij had een jaar lang een burnout. Zijn zenuwstelsel stond voortdurend op scherp, een achtergrondspanning die nooit helemaal wegging, ook niet als hij lag. Hij sliep slecht en had weinig fut. Zijn houding zei het al: hij leek bij de pakken neer te zitten, letterlijk en figuurlijk. Het ergste vond hij misschien wel dat hij niet meer kon sporten. In zijn thuisgym had hij altijd energie gevonden. Nu probeerde hij het nog wel, maar het was te veel. Zijn lichaam zei nee, steeds op

Na een sessie zijn mensen vaak stil. Niet de stilte van iemand die nadenkt over wat ze gaan zeggen. Maar de stilte van iemand die ergens is geweest waar woorden niet komen. Ze zitten weer in de kleedkamer en er is iets in hun ogen, dat vredige, diepe, ietwat verraste... dat vertelt dat er iets is gebeurd wat ze zelf nog niet helemaal begrijpen. Als ze dan toch iets zeggen, klinkt het soms zo: "Het was alsof ik in de ruimte was, waar geen zwaartekracht bestaat." "Ik vloog. Ik